P2  ، این دستگاه پخش کننده موسیقی و فایل های تصویری از تکنولوپی های پیشرفته ای از جمله بلوتوث هم بهره برده است. P2 با طراحی باریک و زیبایش پس از عرضه Ipod touch توسط شرکت Apple کمی از جلوه آن کاسته شد. این پخش کننده با صفحه نمایشگر 3 اینچی اش با دو حافظه 4 و 8 گیگابایتی به بازار عرضه خواهد شد. این دستگاه نسبت به Scandisk sansa و Creative Zen گرانتر ولی در مقایسه با Ipod touch ارزان تر است.

طراحی
P2 از یک طراحی فوق العاده باریک و زیبا بهره برده است که علاوه بر شکل ظاهری زیبایی که دارد جنس بدنه آن کاملاً محکم به نظر می رسد. صفحه نماشگر لمسی این پلیر از مفاومت مناسبی هم برخوردار است و تا زمانی که دستگاه را از سمت صفحه نمایشگر به زمین نکوبید به خوبی کار می کند. فلزی که در دستگاه به کار رفته هم صاف، براق و سخت است. مچنین دقیقاً مثل Ipod touch و iriverclix gen2 در آن کلیدهای بسیار کمی به چشم می خورد. (Hold, Power, Volume)
صفحه نمایشگر
سامسونگ در زمینه خلق صفحه های نمایشگر، LCD OLEDو Plasma سرمایه گذاری فراوانی کرده و اکنون هم در تحقیق و توسعه این تکنولوپی تلاش بسیاری می کند. همچنین برای برندهایی چون2 iriverclix نمایشگری از نوع AMOLED ساخته است. پس قطعاً نمایشگرهای به کار رفته در MP3Pleyer هایش واقعاً بی نظیر است.
موسیقی Playlist
P2 این امکان را به کاربر می دهد تا چندین Playlist متفاوت بسازد ولی می توانید تنها Playlist 5 بسازید. همچنین هر کدام محدود به 200 آهنگ هستند. Track ها با انتخاب عنوان “add to Playlist” از منو به Playlist مورد نظرتان منتقل می شوند.
Firemware
در مقایسه با دستگاه های پخش کننده قبلی، این شرکت بسیاری از کارکردها و ویژگی های P2 را به روز کرده و تعدادی Theme جدید به آن افزوده است. در ضمن بدانید که سامسونگ قرار است در ماه نوامبر تعدادی کارآیی بیشتر در زمینه بلوتوث را به روز کند.
انتقال اطلاعات:
P2 یک دستگاه HTP است بنابراین به کاربر این امکان را می دهد تا به راحتی با ویندوز XP SP2 و ویستا ارتباط برقرار کند و فایل های خود را به سادگی به دستگاه ببرد یا از آن خارج کند. البته اگر قصد ساختن Playlist و تبدیل کردن فرمت های دستگاه را دارید به یک Media Player احتیاج خواهید داشت. عع با نرم افزارهایی چون Windows media player, Winamp, Rhapsody و دیگر برنامه ها کار می کند. به هر حال سامسونگ P2 را با یک Media Player عرضه می کند که تنها در Data casts با پلیرهای دیگر فرق دارد همچنین نرم افزار تبدیل کننده فایل های تصویری و ویدیویی که سامسونگ عرضه کرده بهتر از تبدیل کننده Widows Media Player است چون از فرمتهای بیشتری پشتیبانی می کند.
باتری
مدت زمان اندازه گیری شده برای گوش دادن به موسیقی 35 ساعت است و در حدود 5 ساعت هم می توانید به تماشای ویدیو بپردازید. مدت زمان تست شده توسط سایت های معتبر برای موسیقی کمی کمتر از مقداری است که توسط شرکت اعلام شده به هر حال این مسئله بستگی به استفاده خودتان از دستگاه دارد. به طور مثال استفاده مداوم از صفحه لمسی، مرحله حجم صدا (Volume level) و تنظیمات افزایش کیفیت صدا باعث می شود تا شارژ دستگاه زودتر تمام شود.
بلوتوث
با این ویژگی می توانید به راحتی با هدست های مختلف اتصال برقرار کنید.
یک ویژگی فوق العاده که در این زمینه به چشم می خورد این است که هنگامی که آن را از طریق بلوتوث به موبایل خود وصل می کنید اگر کسی به گوشی تان زنگ زد، آهنگ در حال پخش قطع می شود و به کاربر این امکان را میدهد تا از طریق هدفون به صدای تماس گیرنده گوش دهد و توسط میکروفون به کار رفته در دستگاه با طرف مقابلتان صحبت کنید. علاوه بر اینم ی توان با استفاده از P2 به هر شخصی که می خواهید زنگ بزنید یا شماره تلفن شخصی که تماس گرفته را در حالی که گوشی تان در جیب یا کیفتان قرار دارد، ملاحظه کنید.
کیفیت صدا
صدای P2 بسیار خوب است و هدفون های آن کاملاً بلند و با کیفیت به نظر می رسد. این پخش کننده موسیقی از فرمت های OGC, MP3, WMA پشتیبانی می کند که در آینده با به روز رسانی بعدی Firmware فرمت AAC را هم پخش خواهد کرد. همچنین P2 به هفت اکولایزر مجهز است که بنا بر سلیقه تان می توانید یکی از آنها را انتخاب کنید. در این پخش کننده عناوین مختلفی مثل DNSC برای ا رتقا صدا دیده می شود ولی بهتر است به جای استفاده از آنها یک هدفون با وضوح و صدای بالا تهیه کنید.
ویدیو
در صفحه نمایشگر شفاف و پرنور P2 تماشای فایل های تصویری واقعاً لذت بخش است دستگاه از دو فرمت و رزولوشن متفاوت پشتیبانی می کند. MP3, SVI ویدئو: MPEG4، صدا: MP3 128 kbps، رزولوشن: 272×480،  سرعت فریم: fps30)
WMV9( ویدئو: WMV9، صدا: WMV9، رزولوشن: 240×320،  سرعت فریم: fps30) یکی از بزرگترین مشکلات P2 پخش نکردن بسیاری از فایل های تصویری است. به طور مثال دستگاهفایل 29/97fps WMV 320×180 را پخش نمی کند بنابراین مجبور هستید تا اکثر فایل های ویدئویی را تبدیل کنید.
تبدیل کردن فایل ها
تبدیل فرمت فایلهای تصویری کار دشواری است. Windows media player یکی از معقولانه ترین راهه ای تبدیل فرمت اعلام شده ولی این برنامه تنها، MPEG4, WMV و تعدادی فایل دیگر را تبدیل میک ند. به هر حال سامسونگ با ارائه نرم افزار Samsung media studio این مشکل را حل کرده یعنی فایل های DivX / Xrid را به راحتی می توانید به فرمت های دیگر تغییر دهید.
عکس ها
عکس ها هم در این پلیر با وضوح تصویری و ترکیب رنگی مناسبی پخش می شوند. این دستگاه به کاربر این امکان را میدهد تا به صورت تمام صفحه با وضوح بالا به مشاهده عکس ها بپردازد ولی تاخیر میان پخش دو عکس نسبت به MP3 Player رقیب خود یعنی ipod touch زیاد است. همچنین پخش کننده عکس P2 به ویژگی Zoom کردن 2، 3 و 4 برابر مجهز است. در این پخش کننده ویژگی های دیگری چون رادیو FM، تماشای فایل های نوشتاری در 3 سایز کوچک، متوسط و بزرگ نیز دیده می شود. یکی از کاربردهایی که در P2 به چشم نمی خورد نبود Voice Recording است. این امکان وجود دارد در به روز رسانی Frimware بعدی جای خالی آن پر شود.

وقتی اپل در ماه ژوئن 2007 نسخه iTunes4.9 را که مستقیماً از پادکست پشتیبانی می کند؛ منتشر کرد, توجه و گرایش به پادکستینگ ناگهان چند برابر شد. با این برنامه می توان هزاران برنامه پادکست را خیلی سریع پیدا کرد. آنها را گوش داد, یا آنها را روی آی پاد کپی نمود و بعداً گوش داد. (پادکست هایی را که با iTunes دانلود کرده اید, در صورتی که با فرمت MP3 باشند، که اکثراً هم هستند می توانید روی سایر پخش کننده های موسیقی هم اجرا کنید). یک برنامه رایگان به اسم Doppler (نشانیwww.dopplerradio.net) هم هست که امکانات پادکست را به Windows Media Player اضافه می کند.
زیبایی پادکستینگ در این است که شما فقط شنونده نیستند و خودتان هم می توانید پادکست بسازید. همه ابزارهایی که نیاز دارید، یک میکروفون، یک پی سی، چند نرم افزار ارزان قیمت یا حتی رایگان، و یک اتصال اینترنت است. حالا می توانید خودتان میزگرد ترتیب دهید، صحبت هایتان را ضبط کنید، و آهنگ های مورد علاقه خود را به گوش مردم برسانید، البته با رعایت قوانین کپی رایت.
شروع کنید
ساختن پادکست نسبتاً آسان است (البته سطح پیچیدگی کار به خود شما بستگی دارد).روال کار به این صورت است: میکروفون یا یک منبع صوتی دیگر را به کامپیوتر وصل می کنید. با استفاده از نرم افزار صوتی، صدا را ضبط می کنید. موسیقی یا صداهای دیگری را که می خواهید, از فایل های دیگر با آن میکس می کنید. آن را به صورت یک فایل MP3 ذخیره می سازید، و نهایتاً آن را به سرور آپلود می کنید تا دیگران بشنوند و لذت ببرند. اگر بخواهید که مردم بتوانند پادکست های شما را پیدا کنند، باید آنها را با RSS نشانه گذاری کنید. البته این کار را نرم افزار برای شما انجام می دهد.
تقریباً تمام پی سی های امروزی (البته جز iBook , Apple Mac mini) پورت ورودی میکروفون دارند. اگر کامپیوتر شما چنین پورتی ندارد، می توانید از یک وسیله ورودی صدا USB، مثل iMic(محصول Griffin Techmology با قیمت 99/39 دلار) استفاده کنید. کارت صدای پی سی ها کیفیت های متفاوتی دارند. خسلس از لپ تاپ ها و بعضی از پی سی های دسکتاپ، سیستم های صوتی سطح پایینی دارند که ممکن است ورودی میکروفون داشته باشند. ولی ورودی line ندارند. قبل از خرید یک کارت صدا، اول کارت صدای کامپیوترتان را امتحان کنید. ولی برای داشتن کیفیت بهتر و راحتی بیشتر، بهتر است آن را ارتقا دهید یا از یک کارت صدای خارجی نظیر کارت Sound Blaster Audigy 2 (محصول Creative با قیمت نود دلار) استفاده کنید که هم ورودی میکروفون، هم ورودی line-in و هم چندین خروجی مختلف دارد. شرکت Creative کارت Audigy 2SZ راه م برای کامپیوترهای نوت بوک و لپ تاپ تولید کرده است.
تقریباً هر نوع میکروفونی به درد این کار می خورد. ولی بهتر است با پرداخت پنجاه تا صد دلار، یک میکروفون با کیفیت حرفه ای بخرید. Shure SM- 58 (با قیمت صد دلار) در میان مصاحبه کنندگان و گویندگان خیلی محبوب است. Electro Voice 635 A (با قیمت حدود صد دلار) نزد گزارشگران رادیویی محبوبیت دارد. چون کوچک، سبک و با دوام است. Behringer C-1 (با قیمت چهل دلار) هم یک انتخاب خوب با قیمت مناسب است. اکثر میکروفون های حرفه ای کابل XLR دارند که به یک میکسر یا آمپلی فایر وصل می شود. ولی پی سی ها معمولاً کانکتور 5/3 میلی متری کوچک برای وصل کردن میکروفون دارند. یک کابل تبدیل XLR به کانکتور کوچک معمولاً بیست دلار یا کمتر قیمت دارد.
می توانید اکثر میکروفون ها را مستقیماً به پی سی وصل کنید. با استفاده از یک میکسر می توانید از چند منبع صدا (مثلاً پخش صوت، یا چند میکروفون دیگر) به طور همزمان استفاده کنید و سطح صدای هریک را کنترل نمایید. Behringer چند میکسر ارزان هم دارد. از جمله میکسر هشت کاناله UB802 (با قیمت پنجاه دلار) که دو ورودی میکروفون و ورودی هایی برای سایر منابع صوتی دارد.
در بعضی از پادکست ها مصاحبه های تلفنی هم ضبط شده است. Telos One (محصول Telos System با قیمت 670 دلار) یکی از ارزان ترین نمونه های ابزارهای حرفه ای است که با آن می توانید همزمان صدای خودتان وصدای شخصی را که با او تلفنی صحبت می کنید، ضبط نمایید. Radio Shack هم اناع مختلفی از دستگاههای ضبط صدای تلفنی برای کاربران غیرحرفه ای تولید می کند. یکی از بهترین آ«ها Smart Phone Recorder Control ( با قیمت 99/29 دلار) است که به جک RJ-11 تلفن وصل می شود. البته ولوم صدای خروجی این دستگاه کم است. بنابراین بهترین حالت این است که آن را مستقیماً به ورودی میکروفون کامپیوتر وصل کنید، یا با استفاده از یک میکسر یا آمپلی فایر کوچک، صدای آن را تقویت نمایید.
برای ضبط مصاحبه ها یا صداها، وقتی پای کامپیوترتان نیستید، می توانید از یک ضبط کننده مینی دیسک (MD) استفاده کنید. حتماً ضبط کننده ای بخرید که ورودی میکروفون داشته باشد. مینی دیسک ها برای ضبط صدای با کیفیت مناسب برای پخش، قیمتی مناسب دارند. Hi-MD Walkman MZ-RH 190 (محصول سونی با قیمت 175 دلار) کیفیت صدای فوق العاده ای دارد. این دستگاه هم ورودی میکروفون و هم ورودی line- in دارد و می تواند روی دیسک های استاندارد MD (حدود یک ساعت) و روی دیسک ها Hi-MD MiniDisc با ظرفیت یک گیگا بایت (حدود 45 ساعت روی یک دیسک هفت دلاری) صدا را ضبط کند. همچنین می توانید از طریق اتصال USB فایل های صوتی را از روی این دستگاه به کامپیوترتان کپی کنید. فرمت صوتی سونی، یک فرمت اختصاصی است. ولی نرم افزار همراه دستگاه می تواند آن را به فرمت WAV (قابل ویرایش) تبدیل کند.
موسیقی و افکت های صوتی
اضافه کردن موسیقی و افکت های صوتی به یک پادکست می تواند آن را بسیار متفاوت و جذاب کند. ولی باید حتماً به قوانین کپی رایت که ممکن است محدودیت هایی برای استفاده از این مواد وضع کرده باشند، توجه داشته باشید. Opsound (نشانی www.Opsound.org) یک سایت اپن سورس است که می توانید از روی آن انواع موسیقی و افکت های صوتی را دانلود کنید، از آنها کپی بگیرید، با دیگران به اشتراک بگذارید، در کارهای دیگرتان بگنجانید، با کارهای دیگر میکس و مرتب کنید، و حتی آنها را بفروشید. همه این خدمات به صورت رایگان روی یک سایت انجام می شود. سایت دیگری هم وجود دارد که می توانید آهنگ ها و افکت های صوتی را بدون پرداخت حق التالیف و فقط با یک هزینه دانلود کنید. (نشانیShockwave-sound.com)
نرم افزار
مهمترین ابزار در مجموعه ابزارهای ساخت پادکست، نرم افزار ویرایش صوت است. با این نرم افزار نه فقط می توانید قطعات ضبط شده را ویرایش، ترکیب و اصلاح کنید، بلکه می توانید از آن به عنوان استودیوی زنده برای ضبط صدا روی کامپیوترتان هم استفاده کنید.
Audacity (نشانی audacity.sourceforge.net) یک برنامه خوب و رایگان (اپن سورس) از این دست است. این برنامه به طور پیش فرض یک ویرایشگر Multi track است، یعنی هر وقت دکمه ضبط را می زنید، ضبط یک ترک جدید آغاز می شود. این کار به شما امکان می دهد صداهای مختلف را در قالب فایل های مختلف ذخیره کنید و بعد آنها را با هم میکس نمایید و از این لحاظ Audacity را می توان یک ویرایشگر قوی (ولی کمی پیچیده) به حساب آورد.
برای مواردی که فقط می خواهید صدای خود را یک بار ضبط کنید، یک ترک هم کافی است. بریا این که با Audacity فایل های MP3 بسازید، باید نرم افزار رایگان LAME MP3 Encoder را دانلود و نصب کنید.
Sound Forge Audio Studio (با قیمت هفتاد دلار) یک نسخه ساده شده از برنامه حرفه ای Sound Forge محصول سونی است. این برنامه تمام قابلیت های لازم برای ضبط صدا و موسیقی را دارد و استفاده از آن هم آسان است.
نکته مهم این است که همیشه مطمئن باشید وقتی روی یک قطعه صدا کار می کنید؛ آن را با یک فرمت غیرفشرده مثل WAV یا فرمت اختصاصی نرم افزار ذخیره کنید. زمانی هم که خواستید صداها را آپلود کنید، آنها را با فرمت MP3 ذخیره کنید. ولی فایل غیر فشرده را در صورتی که بخواهید بعداً هم آن را ویرایش کنید، نگه دارید (وقتی یک صدا را در یک فایل MP3 ذخیره می کنید فشرده می شود و تا حدودی کیفیتش را از دست می دهد).
فرستادن پادکست هایتان را ساختید، حتماً می خواهید دیگران هم آنها را بشوند. اگر خودتان یک وب سرور یا سایت وب دارید، می توانید پادکست ها را روی آن آپلود کنبد. در غیر این صورت می توانید از بسیاری از سرویس های میزبانی موجود (از جمله خیلی از سایت های ساخت وبلاگ مثل Blogger.com که رایگان است)، و یا از سایت های پادکستینگ مثل Audioblog.com و یا Ourmedia.org (سرویس مجانی میزبانی مدیا)، استفاده کنید.
برای این که مردم بتوانند از حضور پادکست شما مطلع شوند، باید آن را با تگ های RSS کدگذاری کنید. سرویس های ساخت وبلاگ مثل TypePad و Blogger.com از RSS پشتیبانی می کنند. بنابراین یک راه برای انتشار پادکست شما این است که از یک بلاک که RSS دارد، به آن لینک کنید. وقتی می خواهید یک میزبان برای پادکست خود پیدا کنید، در نظر بگیرید که آیا سرویس میزبانی امکاناتی برای تبلیغ و معرفی پادکست خود فراهم می کند یا خیر. RSS فقط یک شروع است. ولی مردم باز هم باید بدانند که چنین چیزی وجود دارد. برای فعال کردن یک اعلان RSS باید یک فایل کوچک که به زبان XML نوشته شده است را بسازید و آپلود کنید. البته اگر چیزی از این زبان نمی دانید، نگران نباشید. FeedForAll (با قیمت 39 دلار) برنامه ای است که براساس اطلاعاتی که شما در فرم برنامه وارد می کنید، برایتان فایل XML مورد نظر را می سازد.
ListGarden (نشانی Softwategarden.com) یک برنامه اپن سورس رایگان است که در مرورگر قرار می گیرد. شما اطلاعات لازم را در فرم برنامه وارد می کنید. بعد این برنامه یک فایل XML را به سایت شما آپلود می کند و تنها کاری که شما باید بکنید این است که محل این فایل XML را به شنوندگان خود بگویید و از این طریق آنها می توانند با پادکست شما مشترک شوند و از شنیدن گفته هایتان لذت ببرند، چه روی پی سی، و چه روی پخش کننده قابل حمل موسیقی.

هوش مصنوعی چیست؟
هوش مصنوعی Artificial تکنیکی برای خلق کردن ماشین هایی است که قادر به فکر کردن بدون نیاز به انسانها می باشند. یک ماشین تنها در صورتی به عنوان یک هوش مصنوعی شناخته می شود که از یکسری قابلیتهای خاص برخوردار باشد. یکی از این قابلیتها داشتن شناخت از وجود خود و یا Sentient بودن است. این بدین معناست که ماشین از وجود خود آگاه باشد. هر انسان به طور طبیعی از حضور و وجود خود آگاه است اما هنوز مدرکی دال بر Sentient بودن حیوانات در دست نیست. تاکنون ماشینی که توانایی درک از خود را داشته باشد خلق نشده است اگرچه یک گروه از دانشمندانی که در حال انجام یکسری آزمایشات بر روی رباتهای زنده ای (که به گونه ای طراحی شده بوده اند که به طور مستقل فکر کنند) بوده اند ادعا کرده اند که یکی از ربات های آنها به نام گک (Gaak) تلاش کرده است تا از محل زندگی خود فرار کند.
این ربات که در آزمایش زنده ماندن قویترها شرکت داشته، سعی کرده تا از یکی از مبارزات روزانه اش بگریزد. گک ابتدا در کنار یک دیواره شروع به حرکت کرده و سپس پس از یافتن یک حفره به بیرون خزیده است اما هنگام فرار در یکی از اتوبانهای نزدیک محل آزمایش توسط یک اتومبیل از بین رفته است. اگرچه این حادثه می تواند نشانگر هوشمند بودن این ربات باشد اما دلیل قاطعی برای اثبات این موضوع نیست.
آزمایشی برای تشخیص هوشمند بودن ربات ها
آزمایش تورینگ نام آزمون بین المللی است که توسط آن هوشمند بودن یک ماشین مورد آزمایش قرار می گیرد. این آزمون بعد از آلن تورینگ، نابغه ریاضی که برای اولین بار این روش را پیشنهاد کرد اینگونه نام گرفت. در این تست 2 نفر A و B در یک اتاق در بسته نشسته و نفر سوم C در خارج از اتاق قرار می گیرد. نفر اول A سعی می کند تا نفر سوم را در مورد جنسیت خود (ربات یا انسان بودن) گمراه کند، در حالی که نفر دوم B تلاش می کند تا به نفر سوم C برای شناختن جنسیت نفر اول یاری دهد. تورینگ پیشنهاد کرد که جای نفر اول با ماشین تعویض شود. در صورتی که آن ماشین بتواند همواره نفر سوم را مانند یک انسان فریب دهد آن ماشین احتمالاً هوشمند است.
هوش مصنوعی های متخصص
این نمونه از نرم افزارها برای انجام یکسری کارهای تخصصی طراحی شده اند و به طبع از قابلیتهای بالایی نیز برخودار می باشند. اینگونه برنامه ها معمولاً به یک بانک اطلاعاتی بسیار وسیع مجهز می باشند که آنها را قادر به پاسخگویی به سوالات کاربران می سازد. در حقیقت این برنامه ها برای رشته هایی مانند پزشکی، مهندسی و… طراحی شده اند و وظیفه آنها ذخیره سازی اطلاعات مفیدی است که به خاطر سپردن آنها توسط انسان بسیار دشوار می باشد؛ اگرچه اینگونه برنامه ها از یک اشکال پایه ای رنج می برند. تا زمانی که سوال مطرح شده توسط کاربر در محدوده اطلاعات ذخیره شده در آنهاست هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد اما ضعف آنها هنگامی پدیدار می شود که سوال مطرح شده کمی خارج از حوزه اطلاعاتی آنها قرار گیرد که در این صورت اینگونه برنامه ها به کلی از پاسخگویی به سوال درمانده خواهند بود. این ناتوانی از آنجا ناشی می شود که این دسته از برنامه ها توانایی Generalization یا عمومیت دادن را ندارند.
منظور از Generalization و یا عمومیت دادن چیست؟

منظور از Generalization توانایی خلق کردن اطلاعات جدید براساس اطلاعات قدیمی است. تمامی انسان ها از این توانایی برخوردار هستند اگرچه ماشین ها به طور کامل و همانند انسان چنین توانایی را ندارند. بریا درک بهتر موضوع به این مثال ساده توجه کنید: علی در یک کمپانی کار می کند. در محل کار او کابلهایی وجود دارد که توسط یکسری اشکال خاص علامت گذاری شده اند و نشانگر این موضوع هستند که این کابل ها حامل برق می باشند. جان در محل دیگری یکسری کابل با علائم مشابه را مشاهده می کند ونتیجه می گیرد که این کابل ها نیز حاوی جریان برق هستند.
Neutral Nets چیست؟

Neutral Nets مدل ریاضی مغز می باشد که در حقیقت همانند مغز موجودات زنده عمل می کند اما برخلاف سایر هوش مصنوعی ها بر مبنای منطق طراحی نشده است. مبنای ساختاری Neutral Nets در حقیقت گروهی از Neurones ها (سلول های عصبی) هستند که با هم در ارتباط می باشند و دارای بار ریاضی هستند. این گونه سیستم ها قادر به یادگیری از تجربیات خود هستند و این باعث می شود که آنها تا حدودی از توانایی عمومیت دادن برخوردار شوند و این یکی از مزایای این گونه سیستم ها می باشد. Neutral Nets در کنار مزایایی که دارد از معایبی نیز برخوردار هستند. برای مثال برای آماده کردن آنها به کار و وقت بسیار زیادی نیاز است زیرا اینگونه سیستم ها قبل از به کار گرفته شدن باید آموزش داده شوند. آنها از برخی جهات به کودکان شباهت دارند وهر مطلب باید چندین بار برای آنها تکرار شود تا آن را بیاموزند.
هوش مصنوعی در بازی ها
هوش مصنوعی در بازی های کامپیوتری معمولاً در نقش دشمن و یا متحدین شما ظاهر می شود. در برخی موارد طراحان بازی ترجیح می دهند تا بیشتر بر روی بالا بردن گرافیک بازی سرمایه گذاری کنند تا هوش مصنوعی و این موضوع باعث می شود که بازیکنان خبره به راحتی هوش مصنوعی را شکست دهند و یا در برخی موارد از آنجایی که هوش مصنوعی به کدهای اصلی بازی دسترسی دارد با تقلب بازی را برده و موجب عصبانیت کاربر می شود. حالا از اون جایی که من توی یک Game Studio مشغول به کارم از این حیط باز هم مطلب می زارم!

تصویر بزرگ
اکثر مردم، Phishing را به پیامهای email که هویت بانکها، شرکتهای کارت اعتباری و یا سایر بنگاههای تجاری نظیر eBay, Amazon را تقلید می کنند، مرتبط می دانند. این پیامها ظاهری معتبر دارند و تلاش میکنند تا قربانیان خود را برای فاش نمودن اطلاعات شخصی خود، متقاعد نمایند. اما پیامهای e-mail تنها یک بخش کوچک از یک تقلب Phishing را تشکیل می دهند. این فرآیند از ابتدا تا انتها شامل مراحل زیر است:
1- برنامه ریزی: Phisher ها در مورد بنگاه تجاری هدف خود تصمیم گیری کرده و شیوه بدست آوردن آدرسهای e-mail مشتریان بنگاه تجاری مورد نظر را تعیین می نمایند. آنها غالباً از همان تکنیکهای جمع آوری آدرس و mass-mailing مورد استفاده spammer ها، بهره برداری                  می نمایند.
2- تدارکات: پس از آنکه بنگاه تجاری که باید هویت آن جعل شود مشخص گردیده و قربانیان آنها نیز شناسایی شدند. Phisher ها شیوه هایی را برای تحویل پیام و جمع آوری داده ها ایجاد می کنند. در اکثر موارد، این فرایند شامل ایجاد آدرس e-mail و یک صفحه وب است.
3- حمله: این همان مرحله ای است که مردم بیشترین آشنایی را با آن دارند. Phisher یک پیام ساختگی را ارسال می کند که ظاهر آن نشان می دهد توسط یک منبع قابل اطمینان فرستاده شده است.
4- جمع آوری: Phisher ها، اطلاعاتی که قربانیان در صفحات وب و یا پنجره های pop-up وارد کرده اند را ضبط می نمایند.
5- جعل هویت و کلاهبرداری: Phisher ها از اطلاعات جمع آوری شده برای انجام خریدهای غیرقانونی و یا ارتکاب سایر جرائم استفاده می کنند. یک چهارم از قربانیان این حملات، هیچ گاه قادر به بازیابی وضعیت طبیعی خود نیستند. اگر Phisher بخواهد حمله دیگری را ترتیب دهد، موفقیت و یا شکست تقلب تکمیل شده قبلی خود را بررسی کرده و مجدداً این چرخه را آغاز می نماید. تقلبهای Phishing از نقاط ضعف امنیتی و نرم افزاری در هر دو سمت سرور و کلاینت، بهره گیری می کنند. اما حتی پیشرفته ترین تقلبهای Phishing نیز همانند کلاهبرداریهای به سبک قدیمی عمل می کنند که در آنها، یک فرد کلاهبردار هدف خود را متقاعد می نماید که فردی قابل اعتماد و امین است. در ادامه به بررسی مراحلی می پردازیم که Phisher ها برای متقاعد نمودن قربانیان خود در رابطه با مشروعیت پیامهایشان، طی می کنند.
فریب قربانی
از آنجایی که اکثر مردم هیچ تمایلی به فاش کردن شماره حسابهای بانکی و شماره یا کلمه عبور کارت اعتباری خود برای سایرین ندارند، Phisher هاباید مراحل بیشتری را برای فریب قربانیان خود در زمینه آشکار کرن اطلاعات خصوصیشان طی کنند. این نوع تلاشهای فریب آمیز، با عنون مهندسی اجتماعی (Social engineering) شناخته می شوند.
Phisher ها غالباً از لوگوی شرکت واقعی استفاده کرده و پیامهای e-mail مشروع را کپی می کنند. با این حال، لینکهای موجود در این پیامها را به گونه ای تغییر می دهند تا قربانیان را به سمت صفحات جعلی خودشان هدایت نمایند. آنها در فیلدهای “from:” و ” Reply- to ” در پیامهایی که برای قربانیان ارسال می کنند، از آدرسهای e-mail جعلی استفاده می نمایند. آنها همچنین لینکها را به گونه ای مبهم می نمایند تا ظاهر آنها را قانونی جلوه دهند. اما بازسازی ظاهر یک پیام رسمی، تنها بخشی از این فرآیند است.
اکثر پیامهای Phishing دلیلی را برای پاسخدهی فوری قربانی ارائه کرده و آنها را ترغیب می کنند که ابتدا کاری را انجام داده و بعداً فکر کنند. پیامها غالباً قربانیان خود را با مواردی نظیر لغو حسابهایشان در صورت عدم پاسخدهی فوری، تهدید می کنند. بعضی از آنها، بخاطر خریدهایی که قربانی هیچگاه انجام نداده است، از او تشکر می کنند. از آنجایی که قربانی نمی خواهد پولی که واقعاً پرداخت نکرده است را از دست بدهد، لینک تعبیه شده در پیام را دنبال کرده و دقیقاً همان اطلاعاتی که در مرحله اول نگران فاش شدن آنها بود را در اختیار phisher ها قرار می دهد.
بعلاوه، بسیاری از مردم (بطور ناخودآگاه) به فرآیندهای اتوماتیک اعتماد می کنند و معتقد هستند که اینگونه فرآیندها فاقد خطاهای انسانی هستند. به همین دلیل است که بسیاری از پیامها ادعا می کنند که یک حسابرسی کامپیوتری و یا یک فرآیند خودکار دیگر نشان داده است که مشکلی در رابطه با حساب قربانی وجود دارد. احتمال آنکه قربانی بپذیرد شخصی تلاش کرده به حساب وی نفوذ کند، بسیار بیشتر از احتمال ایجاد این تردید در وی است که شاید کامپیوتر مسئول حسابرسی در این زمینه اشتباه کرده باشد.
Phisher ها برای تصدیق اعتبار خود باید از حیله های تکنیکی استفاده کرده و همچنین از فیلترهای Phishing و Spam عبور نمایند. در ادامه به بررسی نحوه انجام این فرآیندها خواهیم پرداخت.

حیله گری تکنیکی
هرچه یک مرورگر وب و یا یک کلاینت e-mail  پیچیده تر باشد، phisher ها می توانند نقطه ضعفها و منافذ بیشتری را در آن بیابند، این بدان معنی است که با پیشرفته تر شدن برنامه ها، phisher ها نیز حیله های بیشتری را به مجموعه خود اضافه می کنند. برای مثال، وقتی یک فیلتر Phishing و Spam کارآمدتر می شود، phisher ها بهتر می توانند در پشت آنها مخفی شوند.
رایج ترین حیله، جعل آدرس است. بسیاری از برنامه های e-mail به کاربران اجازه می دهند که اطلاعات مورد نظر خود را در فیلدهای From و Replay- to وارد نمایند. در حالیکه این شیوه باعث راحتی کاربرانی خواهد شد که از چند آدرس پست الکترونیک استفاده می نمایند. اما ایجاد پیامهایی که وانمود می کنند از طرف منابع قانونی ارسال شده اند را نیز برای phisher ها آسانتر خواهند نمود. بعضی از سرورهای e-mail همچنین به کامپیوترها امکان می دهند که بدون استفاده از یک کلمه عبور، با درگاه (Simple Mail Transfer Protocol) SMPT ارتباط برقرار نمایند. این وضعیت به phisher ها امکان می دهد تا مستقیماً با سرور e-mail ارتباط برقرار کرده و آن را وادار به ارسال پیامها برای قربانیان خود نمایند.
سایر حیله ها عبارتند از:
- لینکهای مبهم: این URL ها ظاهراً واقعی به نظر می رسند اما قربانی را به سایت وب phisher هدایت می کنند. برخی از تکنیکهای ایجاد ابهام در لینکها عبارتند از:
1- استفاده از نسخه های جعلی URL شرکت تقلید شده با املای غلط و یا استفاده از ثبت نام (International Domain Name)IDN برای ایجاد مجدد URL هدف، با بهره گیری از کاراکترهایی به سایر زبانها.
2- درج نام شرکت هدف در داخل یک URL که از نام حوزه (Domain) دیگری استفاده می کند.
3- استفاده از فرمتهای جایگزین (نظیر هگزادسیمال) برای نمایش URL.
4- درج دستوراتی برای هدایت قربانی به URL غیرقانونی.
5- استفاده از HTML برای نمایش لینکها بصورت فریب آمیز.
- گرافیکها: با تعیین مرورگر و کلاینت e-mail مورد استفاده قربانی، phisher می تواند تصاویری از نوارهای آدرس و قفلهای امنیتی (Security Padlocks) را بر روی نوارهای آدرس و وضعیت (Status) واقعی قرار دهد.
- فریم ها و پنجره های pop-up: پنجره های pop-up بدخواهانه می توانند بر روی سایت ظاهر شوند. از سوی دیگر، فریم های نامرئی در اطراف آن می توانند حاوی کدهای بدخواهانه ای باشند.
- HTML : برخی از e-mail های phishing  ظاهراً متن ساده به نظر می رسند اما در واقع شامل نشانه گذاریهای HTML حاوی عبارات و دستورالعمل های نامرئی هستند که به عبور پیام از نرم افزار anti-spam کمک می نمایند.
- مسموم کردن کاشه DNS: این شیوه که با نام phishing   نیز شناخته می شود هنگامی صورت می گیرد که یک phisher، اطلاعات سرور DNS را تغییر می دهد. این وضعیت باعث می گردد تا هر کسی که تلاش می کند به سایت وب شرکت تقلید شده دسترسی پیدا نماید، به سایت دیگری هدایت شود. تشخیص phishing   می تواند بسیار دشوار باشد ودر عین حال قادر است قربانیان متعددی را بطور همزمان به دام بیندازد.
Phisher ها می توانند از کامپیوترهای Proxy که مابین قربانی و سایت قرار گرفته اند، برای ضبط تعاملات قربانی استفاده نمایند. آنها همچنین می توانند از امنیت ضعیف صفحه وب یک شرکت بهره برداری نموده و کدهای بدخواهانه ای را در داخل صفحات خاصی تعبیه نمایند. Phisher هایی که از این شیوه ها استفاده می کنند، الزامی برای استتار لینکهای خود نخواهند داشت زیرا هنگامی که اطلاعات مشتریان سرقت می شود، آنها در یک سایت وب قانونی قرار دارند.
Phisher ها می توانند از برنامه های بدخواهانه ای در تقلبهای خود استفاده کنند:
- Key Logger ها و اسبهای تروای ذخیره کننده صفحه نمایش (Screen Capture) که اطلاعات مورد نظر phisher را ذخیره کرده و برای وی ارسال می کنند.
- اسبهای تروای دسترسی از راه دور که کامپیوترهای قربانیان را به ماشین های زامبی تبدیل می کنند تا phisher ها بتوانند از آنها برای توزیع پیامهای phishing بیشتر و یا میزبانی صفحات وب phishing استفاده نمایند.
- Bot ها که ارتباط جعلی با قربانیان را در اتاقهای Chat و یا شبکه های زامبی هماهنگ، حفظ می کنند.
- Spyware که رفتار Online کاربر را ردیابی و ضبط می کند و می تواند به phisher برای برنامه ریزی حملات بعدی کمک نماید.
تمام این حیله های phishing   می توانند شما را متقاعد کنند که هیچ راهی برای دفاع از خود در برابر آنها ندارید، اما برداشتن چند گام ساده می تواند بخوبی از شما حفاظت کند. در این قسمت به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.

محافظت در برابر phisher ها
گامهایی که معمولاً برای حفاظت از کامپیوتر خود برمی دارید نظیر استفاده از یک فایروال و نرم افزار آنتی- ویروس، می تواند به محافظت شما در برابر phishing کمک کند. شما می توانید بعنوان یک معیار امنیتی اضافی، تاییدیه SSL سایتهای وب و همچنین وضعیت حساب بانکی و یا کارت اعتباری خود را بازبینی نمایید.
بعلاوه، phisher ها غالباً نشانی خایی را در پیامهای e-mail و صفحات وب خود بجا می گذارند. هنگام مطالعه e-mail های خود، باید مراقبت موارد زیر باشید:
1- عناوین کلی نظیر “مشتری گرامی” اگر بانک شما یک برنامه رسمی را برای شما ارسال کرده است، باید نام کامل شما بر روی آن قید شده باشد. البته توجه داشته باشید بعضی از phisher ها شیوه خود را به Spear phishing  تغییر داده اند که می تواند اطلاعات شخصی شما را در پیامها درج کند.
2- تهدید حساب شما و درخواست یک واکنش فوری نظیر “لطفاً در مدت 5 روز کاری پاسخ دهید، در غیر این صورت ما حساب شما را مسدود خواهیم کرد.” اکثر شرکتها، شما را به عنوان یک مشتری می خواهند و بعید به نظر می رسد که با چنین سرعتی تجارت خود با شما را از دست بدهند.
3- درخواستهایی برای ارائه اطلاعات شخصی، اکثر بنگاه های تجاری حتی پیش از آنکه phishing   به یک فرآیند گسترده تبدیل شود نیز مشتریان خود را ملزم نمی کردند تا اطلاعات شخیص را از طریق تلفن و یا پست الکترونیکی ارائه نمایند.
4- لینکهای مبهم، لینکهایی که طولانی تر از حد معمول بوده، حاوی سمبل @ هستند و یا با املای غلط ارائه شده اند، می توانند نشانه هایی از یک حمله phishing باشند. بهتر است بجای کلیک بر روی لینکهایی که در یک e-mail ارسال شده اند، URL بنگاه تجاری را در مرورگر خود تایپ کنید.
5- املای غلط عبارات و گرامر ضعیف
خوشبختانه، موسسات تجاری و مقامات دولتی در حال مبارزه با پدیده phishing   هستند. برای مثال، دولت آمریکا به بانکهای این کشور دستور داده است تا پایان سال 2006، شیوه خود برای انجام معاملات Online را به استفاده از دو شیوه امنیتی که شامل کلمات عبور و خصوصیات فیزیکی نظیر علامات مشخصه و یا اسکنرهای بیومتریک هستند، تغییر دهند. بسیاری از (Internet Service Providers) ISP و توسعه دهندگان نرم افزاری، نوارهای ابزار phishing را ارائه کرده اند که تاییدیه های امنیتی را بررسی کرده و محل ثبت سایتی که در حال بازدید از آن هستید و آنالیز لینکها را در اختیار شما قرار م یدهند. آنها همچنین ابزارهایی را برای گزارش تلاشهای phishing ارائه نموده اند. سایر برنامه ها از نشانه های بصری برای تایید این مسئله که شما به یک سایت مشروع رسیده اید، استفاده می کنند.
واکنش به phishing:
اگر یک e-mail را دریافت کردید که یقین دارید یک تلاش phishing است، نباید به آن پاسخ داده، بر روی لینکهای آن کلیک نموده و یا اطلاعات شخصی خود را ارائه کنید. در عوض، باید این تلاش را به موسسه تجاری که هویت آن جعل شده است، گزارش دهید. از سایت وب و یا شماره تلفن آنها استفاده کنید نه لینک هایی که در e-mail مشکوک تعبیه شده اند. اگر نگران هستید که احتمالاً اطلاعات شخصی خود را در اختیار یک phisher قرار داده اید، باید این مسئله را به مکانهای زیر اطلاع دهید:
شرکتی که هویت آن جعل شده است.
هر بانک یا موسسه اعتباری که اطلاعات شخصی خود در آنجا را فاش کرده اید.
اداره پلیس محل سکونت خود
همچنین باید کلمه های عبور خود را برای سایتی که به جعل شدن آن مشکوک هستید، تغییر دهید. اگر بر روی سایتهای دیگری نیز از همان کلمه عبور استفاده می کنید، بهتر است این کار را بر روی تمام آن سایتها نیز انجام دهید.

Save Gaza

این پست رو در حالی که دارم گریه می کنم می زارم!

مهمترین دلیل استفاده از ویندوز، پشتیبانی و تنوع برنامه های آن است که تا 10 سال دیگر هم برنامه های قابل اجرا روی لینوکس به برنامه های حال حاضر ویندوز نمی رسند. (ناگفته نماند که برنامه ای در لینوکس وجود دارد که برنامه های ویندوز را تا حدودی اجرا می کند).
بزرگترین ایراد لینوکس هم بعد از تعداد برنامه، کاربر پسندانه نبودن آن است. مبتدی ترین کاربر رایانه هم می تواند با ویندوز کار کند اما لینوکس نه.
خوب برویم سر اصل مطلب یعنی هزینه های لینوکس ملی. (950 میلیون تومان تا سال 1385) حقوق یک برنامه نویس خوش شانس در ایران از 600 یا 700 هزار تومان در ماه فراتر نمی رود و 900 میلیون تومان به عبارتی حقوق 1500 نفر/ماه کار تخصصی است. که لازم به ذکر است هسته لینوکس را یک نفر و محیط گرافیکی آن را 165 نفر در طول یک سال که تمام وقت هم روی آن کار نمی کردند، آماده کرده اند.
با پروژه مرتب سازی فارسی شروع می کنیم. هزینه اختصاص داده شده به این طرح 27 میلیون تومان است یعنی حقوق یک کارشناس در چهار سال و نیم. آیا این کار این قدر مشکل و وقت گیر است؟
پروژه دوم، تقویم رسمی ایران که هدف آن استخراج الگوریتم تقویم تاریخ جلالی بوده است. چنین طرحی این روزها به عنوان پایان نامه کارشناسی نرم افزار نیز قابل قبول است. در چنین شرایطی هزینه ی اختصاص داده شده به این طرح 15 میلیون تومان بوده است.
پروژه دیگر طراحی و پیاده سازی لوح فشرده ی نمایشی لینوکس است که قاعدتاً این کار نباید بیش از یک ماه کار یک کارشناس نرم افزار باشد اما هزینه ی اختصاصی به این طرح 25 میلیون تومان است.
پروژه ی بعدی افزودن امکانات فارسی به پایگاه داده My SQL است که هزینه 28 میلیون تومانی برای آن اختصاص داده اند که البته اگر خود My SQL قرار بود از اول نوشته شود، چنین هزینه ای نداشت!
جالب ترین پروژه، پروژه افزودن امکانات فارسی به غلط یاب واژگان Spell Checker با هزینه بالای 38 میلیون تومان! آه، شاخ غول می خواهند بشکنند؟ یا هفت خوان رستم را رد کنند؟ یعنی یک بانک واژگان این قدر هزینه دارد حال آنکه دیکشنری لینوکس تنها 6 میلیون تومان هزینه داشته است؟
پروژه ی دیگر ترجمه ی محیط گرافیکی KDE بوده است که قبل از این طرح به اصطلح ملی آماده شده بود و قرار بود رفع اشکال شود. گویی این قدر این کار سخت بوده که 30 میلیون تومان برای آن اختصاص داده اند.
پروژه های دیگر هم هستند که هزینه های اختصاص داده شده برای آنها از نوشتن دوباره نرم افزار هم بیشتر است اما به آنها نمی پردازیم.
از این دست پروژه ها زیاد است مثلاً همین اینترنت ملی که قرار است ظرف 3 سال آماده شود (من نمی دانم و هنوز به این درجه از فهم نرسیدم که این اینترنت ملی یعنی شبکه جهانی ملی چه مفهومی دارد. شما به من کمک کنید.)
به هرحال طرح سیستم عامل ملی طرحی هر چند مفید است اما باید حساب شده و خارج از سیستم دولتی و پویاتر باشد. چون بخش خصوصی توان خرج چنین هزینه هایی را ندارد و یا لااقل معلوم است که این پول ها کجا می رود!

همانطور که در بالا اشاره شد، میز کارهای گرافیکی رابط کاربری هستند که از آن برای تعامل با سیستم استفاده می شود. تعداد زیادی میز کار گرافیکی برای گنو/ لینوکس و سیستم عامل های سازگار با یونکس وجود دارد که مهمترین آنها عبارتند از: KDE, GNOME, Xfce, Ice WM.
ساختار فایل سیستم
سیستم فایل هر کامپیوتر، امکان ذخیره سازی فایل ها و اطلاعات را روی آن فراهم می سازد. هنگامی که از داخل برنامه واژه پرداز خود سندی را ذخیره می کنید، این سیستم فایل است که تعیین می کند سند چگونه و کجا ذخیره شود.
ابزارهای ذخیره سازی مانند فلاپی دیسک ها، دیسک های سخت، درایوهای CD-ROM، درایوهای Zip و … تا قبل از اینکه سیستم عامل سیستم فایل را روی آنها تشکیل دهد، قابل استفاده نیستند.
سیستم فایل های گوناگونی برای سیستم عامل های مبتنی بر یونیسک و گنو/ لینوکس ارائه شده اند که برخی از آنها عبارتند از: ext3, ext2, reiserfs, xfs و غیره. این سیستم فایل ها در جزئیات فنی دارای تفاوت هایی با هم هستند ولی از نظر ساختاری که ایجاد می کنند مشابه بوده و تفاوت چندانی با هم ندارند. دردنیای یونیکس و گنو/ لینوکس، سیستم فایل همانند یک درخت دارای شاخه های گوناگون است. مفهوم درایوهایی مانند C, D که در سیستم عامل هایی مانند داس و ویندوز با آنها برخورد داشته اید، اینجا بی معنی هستند. تمامی پارتیشن ها و دیسک ران ها در محل هایی در زیر شاخه هایی در این درخت متصل می شوند. در بالاترین بخش این درخت ریشه یا/ قرار دادرد و شاخه های بعدی در زیر/ ایجادشده اند. مثلاً bin محل قرار گیری فایل های اجرایی دستورات و برنامه های کاربردی، شاخه etc محل قرار گیری فایل های پیکربندی است، شاخه root پوشه خانگی کاربر ریشه و به همین ترتیب.
پارتیشن
در سیستم فایل سیستم عامل های مبتنی بر گنو/ لینوکس و یونیکس، دیسک های سخت می توانند پارتیشن های متعددی داشته باشند. در این صورت هر پارتیشن دارای یک نقطه اتصال یا mount point می باشد که در آن نقطه به درخت سیستم فایل متصل می شود. مثلاً می توانید اطلاعات کاربران سیستم رادر یک پارتیشن جداگانه ذخیره نموده و نقطه اتصال آن را home تعیین کنید که محل قرارگیری اطلاعات کاربران است و به همین ترتیب.
پارتیشن swap
هنگام نصب گنو/ لینوکس، پارتیشنی به نام swap می سازید. کاربرد این پارتیشن چیست؟ این پارتیشن که تحت ساختار سیتسم فایل جایی متصل نمی شود، محل قراگیری حافظه مجازی روی دیسک سخت است، می باشد. بهتر است حجم آنرابرابر یا دو برابر حافظه سیستم خود تعیین نمایید. هنگامی که گنو/ لینوکس با کمبود حافظه مواجه شود و نیاز به تخصیص حافظه بیشتر برای برنامه های کاربردی وجود داشته باشد، از فضای swap می تواند بعنوان حافظه مجازی استفاده کند.
مفاهیم مجوزهای دسترسی و سیستم چند کاربره
یکی از پارامترهای امنیتی گنو/ لینوکس مجوزهای دسترسی است که بر روی فایل ها و پوشه ها اعمال می شوند. براساس این مجوزها، فایل ها و پوشه ها هرکدام دارای مالکی هستند که این مالکیت در قالب کاربر، گروه کاربی و سایر کاربران مصداق پیدا می کند. مجوزهانیز به سه دسته خواندن، نوشتن و اجرا تقسیم می شوند که برای هر فایل یا پوشه امکان تخصیص هرکدام از این سه حالت به گروههای سه گانه کاربر، گروه کاربری و سایر کاربران وجود دارد.
برخلاف ویندوز، گنو/ لینوکس مانند جدش یونیکس، از ابتدا به صورت یک سیستم چند کاربره طراحی و پیاده سازی شده است و هر کاربر سیستم دارای حساب کاربری مجزایی برای استفاده از سیستم می باشد.
فایل های پیکربندی چه هستند؟
یکی از مزیت های سیستم عامل گنو/ لینوکس و سیستم عامل های خانواده یونیکس در این است که تنظیمات برنامه های کاربردی و سرویس دهنده های مختلف در فایل های متنی ساده ذخیره می شوند. به این فایل های متنی ساده فایل های پیکربندی (Configuration Files) اطلاق می گردد. بنابراین در هر شرایطی با یک ویرایشگر متنی ساده نیز می توان اشکالات ایجاد شده در تنظیمات را برطرف کرد و یا تنظیمات جدید را به سرعت و سادگی اضافه نمود. برای کاربرن ماهر انجام برخی از تنظیمات بر روی فایل های پیکربندی ساده تر و سریعتر از استفاده از ابزارهای مدیریتی گرافیکی است.
مفهوم کتابخانه (Library)
با این واژه سرو کار بسیاری خواهید د اشت. بسیاری از برنامه های کاربردی وجود دارند که برای پیاده سازی بخشی از عملکردهای خود یا ایجاد اقلامی مانند رابط کاربری، از توابعی استفاده می کنند که در برنامه های دیگری گنجانده شده اند. برای مثال، واژه نامه چند زبانه xFarDic که بعداً با آن آشنا خواهید شد. برای ایجاد رابط کاربری خود از توابعی که برنامه wxGTK در اختیار قرار می دهد استفاده می کند. به این گونه برنامه هایی که برنامه های کاربردی دیگر از آنها برای ایجاد و پیاده سازی بخشی از امکانات خود استفاده می کنند، کتابخانه (Library) اطلاق می گردد. وجود این کتابخانه ها فرایند برنامه نویسی را بسیار تسهیل می کند. مثلاً برنامه نویسی که مایل به نوشتن یک ابزار واژه نامه است، سعی خود را بر ایجاد عملکردهیا خاص واژه نامه متمرکز می کند و نه بر ساخت توابعی که مثلاً پنجره رادر محیط گرافیکی رسم می کنند، یا دگمه ها را بر روی پنجره می کشند و…